
Wat is een Hertz?
Het aantal keer aan trillingen of bewegingen dat een beeld wordt opgebouwd per seconde. Is een aantal omwentelingen dus 60 keer in één minuut, dan is dat 1 Hertz. Het is de standaardeenheid van frequentie.
Bij een analoge televisie is een signaal 25 beelden per seconde. Een beeld bestaat uit 625 beeldlijnen. Dat resulteert in hinderlijke flikkeringen. Om dat te voorkomen worden eerst 50 keer per seconde een half beeld schrijven. Eerst de oneven lijnen, daarna de even lijnen. Dit is dus 50 Hertz.
Een ander nadeel is dat de bewegingen schokkerig en nogal onscherp zijn.
Bij 100 Hertz wordt dit alles dus verdubbeld en vallen de flikkeringen weg.
Dankzij de huidige 100 Hertz techniek heb je een helder beeld, mooie kleuren en kijk je rustiger naar de televisie.
Tegenwoordig is er ook al een 200 Hertz televisie. Het komt er dus op neer dat bij deze laatste het beeld 4 keer vloeiender wordt. Dat maakt het kijken nog meer rustig.
Het was in vroegere jaren een Duitse natuurkundige die belangrijk werk heeft gedaan wat het elektromagnetisme betreft. Het was de Duitser Heinrich Hertz.
Wat is een televisie?
Het is een toestel die er op gericht is signalen te ontvangen en weer te geven van televisiesignalen. Wat het geluid betreft is het apparaat gelijk aan de radio. Op het beeldscherm moet dan de weergave komen voor visuele informatie. Van vroeger uit was het beeldscherm een beeldbuis. Deze was speciaal ontwikkeld voor de weergave van televisiebeelden. Achter in de beeldbuis worden elektronen opgewekt. Op de binnenkant van de beeldbuis komt een hoge spanning, tussen de 15.000 en 20.000 Volt. Deze spanning zorgt voor een grote snelheid van de elektronen. Ook zijn er nog gasmoleculen. Botsen die moleculen met de elektronen dan wordt er erg veel warmte opgewekt. Daardoor wordt de beeldbuis zo goed als mogelijk vacuüm gezogen. Hierdoor ontstaat een groot drukverschil tussen de buitenkant en de binnenkant van de beeldbuis. Daarom is het glas ook zo dik om dit drukverschil te kunnen weerstaan. De elektronen raken nu een fosforescerende laag. Deze laag geeft daardoor zichtbaar ligt.
Wat is een geluid?
Dat is een kleine verandering van de luchtdruk die zich door de lucht voortplant. Zo`n kleine verandering moet wel door de mens worden waargenomen. Geluid wordt gemeten met behulp van een microfoon. Een geluid is hoorbaar bij snelle drukveranderingen. Deze veranderingen liggen tussen de 20 Hz en de 20.000 HZ ofwel 20 KHz. Een zacht geluid is een kleine wisseling in de luchtdruk. Een hard geluid dus een grote wisseling.
Lage frequenties worden aangeduid met infrasone trillingen. Dat is 20 Hz. Hoge met ultrasone trillingen tussen de 18 kHz (kilohertz) en de 800 MHz (megahertz). Hypersone trillingen hebben een frequentie van boven de 800 MHz.
Hele zachte geluiden zijn hoorbaar vanaf een bepaalde geluidsniveau. Dat wordt de geluidsdrempel genoemd. Superharde geluiden zijn natuurlijk erg onaangenaam. Vanaf 120 decibels treedt er echt pijn op. Deze 120 decibels is de pijngrens.
Het geluid is uiteraard erg belangrijk voor de mensen. Het kan worden ervaren als spraak en gehoor. Ook bij waarschuwingssignalen, muziek, film en als achtergrondgeluid.
Deze Hertz aanduiding geldt ook voor het beeld. Hoe meer beeldjes per seconde, des te rustiger het beeld om naar te kijken. Uiteraard vraagt 100 Hz meer energieverbruik dan een 50 Hz. Een 200 Hz weer meer dan een 100Hz.